skip to main |
skip to sidebar
احوالات کـَـل جعفر در امامزاده یوسف و سایر عتبات عالیات متحده
توی بوق
دسته بندی موضوعی
- آدمها ( )
- ادب و هنر ( )
- انتخابات ( )
- ایران ( )
- اینترنت - وبلاگ ( )
- پنبه زنی ( )
- حال و روز ( )
- خاطره ( )
- سیاست و مصیبت ( )
- عکس و کلیپ ( )
- قلنبه نویسی ( )
- لبخند/تلخـَند ( )
- نَـقل و خبر ( )
شاطر جان . اینو خوب اومدی سگ زرد واقعا برادر شغاله ولی این یکی فکر نکنم بتونه مث دادشش 50 سال عینهو کنه بچسبه به حکومت. به قیافش نمیاد اینکاره باشه
زودتر تا حکومتش عوض نشده و بهشت کوبا مثل جاهای دیگه گرون نشده باید یک سر برم
:)
بایرام جان متاسفانه طلب قدرت ریشه ای ترین غریزه آدمهاست و ورای تمام تفاوت های ایدئولوژیک بین رژیمهای مختلف, از فاشیست بگیر تا کمونیست, تمایل به کسب و حفظ قدرت انگار اساسی ترین وجه مشترک همه سیاست مدارها و ماجراجوها و مبارزین و انقلابیون هست. رهبرای انقلابی بعد از پیروز شدن و کسب قدرت، توسط دوستاشون و معمولن با کمک غیر مستقیم دشمناشون تبدیل به بت میشن و کیش پرستش شخصیت جای ایدئولوژی انقلابی رو میگیره.
از این ها که بگذریم، و علارغم طنز موجود در این پست، راستش من خودم از فیدل و انقلاب کوبا بگی نگی خوشم میاد. یکی به خاطر مقاومت و جون سختی عجیبی که تا حالا به خرج دادن با این که یه جزیره کوچک دم گوش بزرگترین دشمنشون امریکا هستن. یکی هم به این خاطر که معتقدم اگه سیستم سوسیالیستی نداشتن حال و روزشون بهتر از جامائیکا و هاییتی نبود. کسایی که به جاماییکا سفر کردن میگن که خیلی از مردم اونجا آرزو دارن کوبایی باشن.
کوبا رفتن هم واسه امریکایی ها قدغنه ولی تو شاید بتونی با پاسپورت ایرونی و به بهانه سفر به مکزیک بری. واسه جوونای مجرد جای بدی نیست:-)
تو بگو