skip to main |
skip to sidebar
احوالات کـَـل جعفر در امامزاده یوسف و سایر عتبات عالیات متحده
توی بوق
دسته بندی موضوعی
- آدمها ( )
- ادب و هنر ( )
- انتخابات ( )
- ایران ( )
- اینترنت - وبلاگ ( )
- پنبه زنی ( )
- حال و روز ( )
- خاطره ( )
- سیاست و مصیبت ( )
- عکس و کلیپ ( )
- قلنبه نویسی ( )
- لبخند/تلخـَند ( )
- نَـقل و خبر ( )
احسان جان خواهشا با اسم و رسم واقعی به این انقلابی های مخملی راهکار نشون نده ...
و اما روح بورقانی شاد ...گمونم برادرم الان بد تو لکه ... از اون موقع باهاش حرف نزدم ...
جالب ابنه که وقتی از لحاظ کاری رفت از ذهنها پرید و حالا با رفتن همیشگیش یه دورانی تو یادها میمونه و بعد باز فراموش میشه ...همین خاتمی هم اگه بره کلی از خوبیهاش خواهیم گفت ..همه مون
اون پاراگراف آخر نکته محشریه که باید همیشه و همیشه به یاد دداشت . متاسفانه میزان احساسات ما ایرانیها اینقدر بالاست که وقت عمل که میشه نصیحتهای خودمون رو هم یادمون میره ...
سلام احسان جان
گرچه همیشه پستهات رو می خونم ولی معمولا کامنت نمی گذارم.امروز و دیروز اما پستت من رو به حرف اورد که بگم ما همیشه یک هاله تقدس باید دور کسی که انتخاب می کنیم باشه. حالا دیگه موارد دیگه مثل حریم زندگی خصوصی مصالح سیاسی و صد تا فاکتور دیگه اصلا جایی نداره در مورد امکانی که بورقانی داشت و استفاده کرد و ماندگار شد و خاتمی نداشت و نکرد و به همین دلیل هر چه کرد هم از یادها رفت باهات حسابی موافقم
مخمل جان من کاری به انقلابی های مخملی کرباسی و غیره ندارم. مخاطب من آدمایی هستن که برای توسعه اجتماعی فعالیت می کنن. تغییر ذات هر جامعه ای هست. حرفت بهانه شد که این مطلب رو تو یه پست دیگه ادامه بدم. ممنون
توسکا جان. این هاله تقدس رو خوب اومدی. کامنت های خواننده ها خوشحالم میکنه. هروقت حالش رو داشتی یه چیزی برام بنویس.
تو بگو