skip to main |
skip to sidebar
احوالات کـَـل جعفر در امامزاده یوسف و سایر عتبات عالیات متحده
توی بوق
دسته بندی موضوعی
- آدمها ( )
- ادب و هنر ( )
- انتخابات ( )
- ایران ( )
- اینترنت - وبلاگ ( )
- پنبه زنی ( )
- حال و روز ( )
- خاطره ( )
- سیاست و مصیبت ( )
- عکس و کلیپ ( )
- قلنبه نویسی ( )
- لبخند/تلخـَند ( )
- نَـقل و خبر ( )
I wonder if the guy was going to suggest another fake suicide attempt.
Anyway, i agree with you about Karimi and Foroutan's acting skills, but I still kind of like Foroutan nonetheless.
موافقم شدید...هم با اینکه اگه میشد پول فیلم رو میدادیم هم اینکه این فیلمه خیلی مزخرف بود . من هر بار بعد یک فیلم ایرانی با خودم عهد میکنم دیگه نبینم ولی نمیدانم چرا اینقدر تو نگه داشتن این عهد سستم و باز میرم یه مزخرف دیگه تماشا میکنم!!!!!!!!
حالا خوبه کارگردان معتبری مثل پور احمد کارگردان این فیلمه وای به حال بقیه
بایرام
سینمای کمدی و سرگرم کننده یک صنعت است که نیاز به پشتوانه اقتصادی سالم دارد. اقتصاد سینمای ایران بدون شک ورشکسته و پا در هواست. به همین دلیل برای کارگردان و تهیه کننده امکان تهیه فیلمنامه خوب، و تکرار ضبط صحنهها برای گرفتن نتیجه ایدهآل و باقی کارهایی که کیفیت یک فیلم را از نظر تکنیکی بالا میبرند کم است. در این شرایط هنرپیشههای معروف هم روی یک فیلم تمرکز و انرژی خرج میکنند و بقیه را متری و الابختکی بازی میکنند و پولشان را میگیرند برود پی کارش.
در این شرایط ورشکستگی اقتصادی، سینمای ایران بیشتر از اکثز جاهای دنیا به یک فرم هنری و ابزار انتقاد اجتماعی نزدیک شده است. کارگردانها ففط زمانی یک کار خوب تولید میکنند که بخواهند از خودشان هنر در کنند. به خصوص که چنین فیلمهایی شانس موفقیت در جشنوارههای اروپا را هم دارند که موجب موفقیت اقتصادی فیلم در خارج از کشور هم میشود.
دیشب فیلم کافه ترانزیت را دیدیم. فیلم خوبی بود.
تو بگو