skip to main |
skip to sidebar
احوالات کـَـل جعفر در امامزاده یوسف و سایر عتبات عالیات متحده
توی بوق
دسته بندی موضوعی
- آدمها ( )
- ادب و هنر ( )
- انتخابات ( )
- ایران ( )
- اینترنت - وبلاگ ( )
- پنبه زنی ( )
- حال و روز ( )
- خاطره ( )
- سیاست و مصیبت ( )
- عکس و کلیپ ( )
- قلنبه نویسی ( )
- لبخند/تلخـَند ( )
- نَـقل و خبر ( )
آره تورو خدا. شنیدی تو هم . کلبرت هم با اون کتاب جدیدش ( تازه اومده و من فقط وصفش رو شنیدم)
بعد تازه امروز یک برنامه ای داشتند در مورد بردن این انتروپالژییست ها و علوم اجتماعیی ها به عراق و افغانستان و اون وسط راه به راه می گفتند ایران. گفتم خوب خدا رو شکر کار ما رو جور کردند.
راستش این چند روزه این ان پی آر هم بدجوری رفته رو اعصاب من. البته من چون سی ان ان و فاکس و اینها رو ندارم نمی دونم تو اونها دیگه چه خبر هست که این ان پی آر مثلا معتدلشونه.
امروز هم تو این بخش محلیشون یک آقایی اومده بود در مورد این کتاب ایران آجندا داشت حرف می زد.
خیلی هم مزخرف بود. به قول یکی دیگه حرف از اینکه جنگ باید باشه یا نه نیست. حرف در مورد زمانشه.
آره،راستش تو امریکا هر ده سال یه جنگ تو شاخشه. همیشه خدا سوال اصلی اینه که با چه کشوری بجنگن و چه روزی جنگ رو شروع کنن. وگرنه هر ده سال حد اقل یه جنگ.
اون خبر مربوط به انتروپولوژیستها رو چند روز پیش یه جایی دیدم خواستم یه چیزی دبارهاش بنویسم بعدش بیخیال شدم.
Ehsan Jan. Did you know that there are PR companies in New York who specialize in helping countries and companies "plant" news and psychological preparedness for specific events? American media is so for sale at the right price or to the highest bidder. One of the reasons I never watch TV anymore is that I refuse to be brainwashed. Yes, it appears imminent. And meanwhile, back at the ranch, the fearless President Ahmadinejad says that his achievements from his US trip were "bigger than God's Godness!" Khaneh az paybast viran ast, khajeh dar fekre naghshe eivan ast... Be good.
نازی جان, یک چیزهایی شنیده بودم ولی نمی دانستم خبرسازی تبدیل به کار تخصصی شده و کمپانیهایی هستند که اختصاصن این کار را انجام می دهند.
شاید یادت باشد که در ماه هایی که مقدمات تجاوز به عراق فراهم میشد, چطور کاخ سفید یا پنتاگون به روزنامه ها خبر نشت میداد. بعد نیویورک تایمز خبر را به نقل از منبعی که نخواسته شناخته شود چاپ میکرد. چند روز بعدش وقتی خبرنگارها درباره صحت فلان خبر از -مثلن- رامزفلد سوال میکردند او جواب میداد: سند این خبر خیلی محکم است, حتی روزنامه های لیبرال مثل نیویورک تایمز هم آن را چاپ کرده اند.
این هم نانی است که ظاهرن لیبرالها و ظاهرن محافظه کارها در بازی آلوده و قدرت مدارانه سیاست این مملکت به هم قرض میدهند.
تو بگو